EN
I. Przygotowania przed testem
| DATA TESTU | 16 grudnia 2024 r. |
| Personel wykonujący test | Inżynierowie firmy Tanbos (He Sen, Wei Hongchang) |
| Miejsce testu | Miasto Hangzhou |
| Metoda układowa | Ułożenie bezpośrednie w gruncie |
| Lokalizacja obu końców kabla | Oba końce znajdują się w szafach rozdzielczych |
| Użyte instrumenty | System do lokalizacji uszkodzeń kabli T18 |
| Podstawowe informacje o stronie | kabel 380 V, długość 198 m, oba końce zawieszone, przebieg trasy znany |
II. Proces testowania
Krok 1: Określanie charakteru usterki
Izolację między poszczególnymi fazami zmierzono za pomocą przenośnego miernika izolacji na miejscu, a charakter uszkodzenia określono wstępnie w następujący sposób:
Ocena wstępna: faza A jest nienaruszona, natomiast fazy B i C wykazują uszkodzenia o wysokiej rezystancji.
Krok 2: Wstępna lokalizacja uszkodzenia
Do badania dobrej fazy A kabla zastosowano metodę impulsów niskonapięciowych, jak pokazano na Rysunku 1. Całkowita długość kabla wyniosła 198 metrów. Pomiar przeprowadzono również dla faz B i C, a odległość do miejsca uszkodzenia określono na około 39 metrów, jak przedstawiono na Rysunku 2. Wiadomo było, że połączenie (złącze) znajduje się w przybliżeniu w odległości 30 metrów, dlatego bezpośrednio zastosowano impuls wysokiego napięcia w celu dokładnego zlokalizowania miejsca uszkodzenia.

Rysunek 1. Długość kabla

Rysunek 2. Falogram uszkodzenia o niskiej rezystancji
Krok 3: Lokalizator trasy kabla
Przybliżony przebieg trasy kabla przedstawiono na Rysunku 3.

Rysunek 3. Schemat trasy kabla
Krok 4: Dokładne zlokalizowanie uszkodzenia
Na podstawie sytuacji na miejscu, informacji od klienta oraz danych z falowym przebiegiem impulsów niskonapięciowych stwierdzono istnienie połączenia kablowego w odległości 49 metrów. W związku z tym do bezpośredniego zlokalizowania uszkodzenia zastosowano bezpośrednie badanie kabla metodą impulsów wysokiego napięcia. Po potwierdzeniu trasy kabla zastosowano bezpośrednio do kabla impuls wysokiego napięcia o wartości 8 kV. Personel na miejscu, zapewniając bezpieczeństwo, przeszedł do miejsca połączenia kablowego w celu wykrycia akustycznego. W punkcie uszkodzenia wykryto wyraźny dźwięk wyładowania, jak pokazano na Rysunku 4.

Rysunek 4. Lokalizacja uszkodzenia
III. Podsumowanie testów
1. Przed przeprowadzeniem testów uszkodzeń kabli zaleca się możliwie najpełniejszą analizę otoczenia oraz zebranie od klienta wszelkich informacji dotyczących kabla. Należy zapytać o wszelkie niedawne prace budowlane prowadzone wzdłuż trasy kabla oraz o charakterystykę występujących uszkodzeń kabli.
2. Jeśli położenie uszkodzenia kabla jest nietypowe, na przykład uszkodzenie w połączeniu w tym przypadku, gdzie trasa jest wyraźna, do precyzyjnego zlokalizowania uszkodzenia można zastosować bezpośrednią próbę udarową.
3. Podczas wstępnego lokalizowania uszkodzenia wykorzystujemy sygnał wyładowania z punktu uszkodzenia w celu określenia jego położenia. Dlatego też, jeśli warunki na miejscu to pozwalają, możemy zastosować różne metody wstępnej lokalizacji uszkodzenia lub przeprowadzić test z drugiego końca, aby zweryfikować odległość do uszkodzenia.