testum Defectus Terrae Monofasiale Ad Impedantiam Altam 380 V

I. Praeparatio Antequam Experientia Institueretur

II. Processus Experimenti

Gradus I: Naturam defectus determinare. Megger insulationis 500 V separatim examinat resistentiam insulationis trium phasium ad terram; in omnibus tribus phasis resistentia ad terram est nulla. Tres phasēs rursus examinatae sunt per multimetrum. Resistentiae phasium A, B, C ad terram erant omnes fere X kΩ; interphasica resistentia inter A et B erat DC Ω. Primo iudicatum est esse defectum cortocircuiti inter A et B.

Gradus II: Prae-locatio defectus

Primum, utere methodo impulsuum tensionis inaequalis reflectoris undae WL20 ad examinandam integram longitudinem trium phasium cavi. Longitudo trium phasium est fere 165 m;

Primo statuitur esse defectum altius resistentiae inter phasem A et phasem B. Ad phasem A et phasem B applicata est tensio 7 kV. Postquam punctum defectus ruptum est, forma undae currentis impulsivae collecta est, ut in figura infra ostenditur. Forma undae erat manifeste periodica, et distantia ad defectum erat 162 m.

Gradus tertius: Invenire viam cavi

Gradus 4: Punctum 1 accurate fige. Longitudo totalis cavi, quae per impulsum tensionis infimae mensurata est, est 165 metra; longitudo autem testis impulsum currentis, quae per formam undae impulsum est, est 162 metra. Locatio defectus fere congruit cum longitudine totali cavi, et punctum defectus in extremitate cavi situm est. 2. Ad phase defectuosam impulsum altius tensionis 7 kV applicatum est, et metrum fixum pp20 ad extremitatem pervenit ut punctum figeret. Quoniam extremitas cavi erat in angulo primi et secundi aedificii habitatorii, punctum primum in primo aedificio fixum est. Invenitur sonus descensus defectus prope angulum primi aedificii emitti. Differentia temporis inter acusticum et magneticum minima erat, et sonus descensus in auriculare maximus erat. Minima differentia temporis acustico-magnetica erat 2,9 ms, et punctum feliciter fixum est.

III. Summarium experimenti

1. In hoc experimento defectus, forma undae obta ina est relativē ideālis. Forma undae triphāsa ad extremitātem experimentī fere eadem est atque forma undae defectūs inter phāsēs, et confirmārī potest hanc esse defectūs locum.
2. Ad punctum fixum, minimum intervallum temporāle inter sonum et magnētismum est 2,9 ms; sonus est manifestus et distantia cōnsistēns, et tandem confirmātur hunc locum esse defectūs locum.